خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۱۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بود زمین و آسمان از دم مرتضی علیسود تمام کن فکان از دم مرتضی علی
۲
نقش زمین و آسمان رنگ نداشت از ازلبود بنای این و آن از دم مرتضی علی
۳
لاجرم آب و خاک را این همه منزلت نبودآدم از او شده عیان از دم مرتضی علی
۴
صورتی ار بود عیان معنی ار بود نهانهست عیان و هم نهان از دم مرتضی علی
صفحهٔ ۱ از ۲