خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۱۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیر مغان گشود زرحمت در سرایزاهد بعذر توبه تو در این سرا درآی
۲
جغدی اگر مجاور دیر مغان بودکسب شرف زسایه او میکند همای
۳
ساقی چو می بجام سفالین تو میکنیاز جم که یاد آرد و جام جهان نمای
۴
خاک در سرای مغان آب زندگیست هم آتشش چو باد مسیحاست جان فزای
صفحهٔ ۱ از ۳