خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۱۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا به کی بسمل خود را نگران میداریتیر در ترکش و پاس دگران میداری
۲
نقش ارباب هوس را زدل و دیده بشویگر نظر جانب صاحب نظران میداری
۳
دیده در آینه ات تا بشفق مرغ سحراین بغوغا دگری جامه دران میداری
۴
زیر سیم همگی آهن و رویست نهانچشم امید چه برسیم بران میداری
صفحهٔ ۱ از ۳