خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۲۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو را سزاست ببالا لباس دارائیبکوب نوبت وحدت بکاخ یکتائی
۲
تو حسن داری و خوبان بخویش مغرورندتو گنج بخشی و قارون بلاف دارائی
۳
بصیرت از تو در این پرده دید مردم چشموگرنه کس نشنیده زپیه بینائی
۴
اگر که قدرت تو پشه ای برانگیزدفتد زهیبت او پیل از توانائی
صفحهٔ ۱ از ۳