خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۲۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بازآی به میخانه ظلمات چه می‌جوییاین گفت مرا هاتف ای خضر چه می‌گویی
۲
با مغبچه‌ای بنشین کز لعل و خم زلفشهم آب بقا نوشی هم مشک ختا بویی
۳
بگزین تو بهشتی را کز اوست خجل جنتسروی که برش طوبی شد بنده به دلجویی
۴
ای سرو ز بالایش از بهر چه می‌نالیای گل بر آن رخسار آیا ز چه می‌رویی
صفحهٔ ۱ از ۲