خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نمی کشد به چمن، طبع پرغرور مراشراب می کشد آنجا گهی به زور مرا
۲
بگیر خاتم جم می فروش از دستمشده ست یک دوسه پیمانه می ضرور مرا
۳
ز حال مجلسیان باخبر نیم، اماکباب بی نمک است و شراب شور مرا
۴
چو دل بجاست، اگر سر رود چه غم دارمگل کدو بود این ساغر بلور مرا
صفحهٔ ۱ از ۲