خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق دیگر در فغان آورده ناقوس مراغنچهٔ گلبرگ آتش کرده فانوس مرا
۲
کاشکی اندیشه ای از باطن عصمت کندعشق بر گردن نگیرد خون ناموس مرا
۳
در حریم آستانش، چند منع پاسبانهمچو تبخاله گره سازد به لب بوس مرا؟
۴
خامه ام را کار با معنی خود باشد، که هستدر گلستان پر خود جلوه طاووس مرا
صفحهٔ ۱ از ۲