خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۷۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز باغ رفتی و گشتم کباب خندهٔ گلبیا که بی‌تو مرا نیست تاب خندهٔ گل
۲
مکن تبسم رنگین به سوی من هردمکه هست خانهٔ بلبل، خراب خندهٔ گل
۳
ادای ناز و نیاز است سر به سر، که شوماسیر گریهٔ بلبل، خراب خندهٔ گل
۴
به باغ می‌رود و باد صبح می‌گویدرسید بر لب بام آفتاب خندهٔ گل
صفحهٔ ۱ از ۲