خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۸۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا که باغ شد از لاله کوی میخانههوا کشید چمن را به روی میخانه
۲
به خاکساری مستان بود عروج دگرسپهر رشک برد بر سبوی میخانه
۳
کلید گنج سعادت ز موج می باشدنگین جم طلب از خاکشوی میخانه
۴
ز شوق لعل تو چون خون گرم از رگ تاکبه پای خویش دود می به سوی میخانه
صفحهٔ ۱ از ۲