خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۹ - در مدح امام مهدی (عج)
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از فغان من سودازده در فریاد استآسمان همچو سبویی که به راه باد است
۲
جوش سیلاب غمم بین که نگویی دیگرچار دیوار عناصر ز چه بی بنیاد است
۳
همچو آتش ز جهان حاصل من دود دل استهمچو گل از همه عالم به کف من باد است
۴
رنگ و بو رفته ز دستم چو گل فصل خزانبه پریشانی خود خاطرم اکنون شاد است
صفحهٔ ۱ از ۸