خلوتی با سلیم تهرانی
شمارهٔ ۴ - هجو کاسهٔ چینی
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یکی پیالهٔ چینی برای خوردن آببداد خواجه مرا از صفات نیکویش
۲
که گر چو کاسهٔ فقرش نهند بر سر راهز کهنه کعبی او ننگرد کسی سویش
۳
شکسته ای که صدا برنیاید از لب اوهزار سنگ زند گر کسی به پهلویش
۴
چو چاه زمزمش افتاده رخنه ها بر لبچو حوض کوثر، خورده شکنج ها رویش
صفحهٔ ۱ از ۲