خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برده سیر آهنگی امشب بر فلک داد مرادل شکستن داده پهلو تند فریاد مرا
۲
چون شرر هر ذرهٔ او بال بیتابی زندکوه قاف ار بشنود نام پریزاد مرا
۳
صید دلها می کند هردم به رنگ تازه ایدام صد نیرنگ در خاکست صیاد مرا
۴
تا کند نو رسم و آئین فراموشی گهیمی دهد ره در حریم خاطرش داد مرا
صفحهٔ ۱ از ۲