خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زخلق خوش لقب بیگانه کردی باده نوشان رابه زهر چشمی امشب آب ده پیکان مژگان را
۲
نباشم تنگدل از فیض مشرب در گرفتارینهان در هر شکنج دام دارم صد بیابان را
۳
اگر بر خوان نعمتهای معنی دسترس خواهیزشور فکر کن شبها نمکدان چشم حیران را
۴
ز لبخندی که کردی رو به سوی غیر از غیرتبه داغ سینهٔ من سرنگون کردی نمکدان را
صفحهٔ ۱ از ۲