خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می کنند احباب بی معنی مکدر سینه راعکس طوطی سبزهٔ زنگار بس آیینه را
۲
دیدنت از غم بپردازد دل بی کینه راروی خندانت کند صیقل گری آیینه را
۳
طاقت یکدم خمارم نیست یا پیر مغاناز قطار هفته بیرون کن شب آدینه را
۴
هرزه خرج گوهر رنگین معنی نیستماز خموشی قفل بر در می نهم گنجینه را
صفحهٔ ۱ از ۲