خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در سینه نیست دل به خدا ره نبرده رانسبت مده به حضرت دل خون مرده را
۲
افتادگی خوش است که در روز بازخواستبیم حساب نیست به خود ناسپرده را
۳
کم گوی تا خلاص شوی از زبان خلقکس عیب نشمرد سخنان شمرده را
۴
غافل مشو زخویش که ارباب معرفتگمره شمرده اند به خود ره نبرده را
صفحهٔ ۱ از ۲