خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غبارم بر فلک پرواز مانند ملک داردهنوز آن کینه جو کین مرا همچون فلک دارد
۲
عجب شوری ست آمیزد چو درد عشق با مستیکباب لخت دل در بزم می نوشان نمک دارد
صفحهٔ ۱ از ۱
غزلیات