خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هوای او فلاطون را زخود بیگانه می سازدنگه را نوبهار جلوه اش دیوانه می سازد
۲
من آن مجنون عنقا جلوه ام کز غایت وحشتبرون از تنگنای آب و گل کاشانه می سازد
صفحهٔ ۱ از ۱