خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۶۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آه اگر از پیش چشم آن سرو قامت بگذردچون ز پیشم بگذرد بر من قیامت بگذرد
۲
چون نیاید از زبان هرگز ادای حق شکروقت آنکس خوش که عمرش در ندامت بگذرد
صفحهٔ ۱ از ۱
غزلیات