خلوتی با سعدی
بخش ۵ - حکایت‌ِ عابد با شوخ‌دیده
باب دوم در احسان
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زبان‌دانی آمد به صاحبدلیکه محکم فرومانده‌ام در گلی
۲
یکی سِفله را ده درم بر من استکه دانگی از او بر دلم ده من است
۳
همه شب پریشان از او حال منهمه روز چون سایه دنبال من
۴
بکرد از سخن‌های خاطر پریشدرون دلم چون در‌ِ خانه ریش
صفحهٔ ۱ از ۵