خلوتی با سعدی
بخش ۱۴ - حکایت
باب دوم در احسان
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یکی سیرت نیکمردان شنواگر نیکبختی و مردانه رو
۲
که شبلی ز حانوت گندم فروشبه ده برد انبان گندم به دوش
۳
نگه کرد و موری در آن غله دیدکه سرگشته هر گوشه‌ای می‌دوید
۴
ز رحمت بر او شب نیارست خفتبه مأوای خود بازش آورد و گفت
صفحهٔ ۱ از ۴