خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۰۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند دل را به جهان گذران شاد کنی؟خانه بر رهگذر سیل چه بنیاد کنی؟
۲
خانهٔ دل که در او غیر هوا را ره نیستبه هوس همچو حبابش ز چه آباد کنی؟
۳
پیچ و تاب الم عشق بود جوهر اوگر دلت را همه چون بیضهٔ فولاد کنی
۴
حلقهٔ دام تفکر شود از قامت اوقاف تا قاف جهان صید پریزاد کنی
صفحهٔ ۱ از ۲