خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۰ - در تعریف اسب
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تعالی الله ز رخش باد رفتارکه زیبد گرد راهش بوی گلزار
۲
به رفتن چون نسیم است و به تک بادبه تن قاف و به صورت چون پریزاد
۳
نسیم آسا خرامش دلپسند استز جستن جستنش آتش بلند است
۴
عجب از تندی این برق آییننسوزد آتشش گر خانهٔ زین
صفحهٔ ۱ از ۱۴