خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا خراب مکن نقش بت پرستی راچو گرد باد فروپیچ گرد هستی را
۲
دم مسیح و حیات خضر بما نرسدغنیمتی شمر ای دوست وقت مستی را
۳
چو سرو باش دل آزاده با تهی دستیمگو چو غنچه بکس حال تنگدستی را
۴
فلک بپایه معراج خاکیان نرسدبلند قدر ندانست قدر پستی را
صفحهٔ ۱ از ۲