خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سجده بت گرچه باشد نامسلمانی مراچون کنم چون این نوشت ایزد به پیشانی مرا
۲
تا کی این دزدیده دیدن پرده بردارم زپیشاز تو حال خود چه پوشم زانکه میدانی مرا
۳
با وجود این جفا امیدوارم زانکه توهم نگاهی می کنی گاهی به پنهانی مرا
۴
قصه جان خراب من چه می پرسی زمنحال جانم هم تو به دانی که در جانی مرا
صفحهٔ ۱ از ۲