خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما چنین بی‌خود اگر یار رسد بر سر ماکه خبر می دهد ار دل نتپد در بر ما؟
۲
لحظه‌ای باش که از شوق تو آییم به هوشگر پی پرسش ما آمده‌ای بر سر ما
۳
تا دل سوخته خاکستر گلخن نشودننهد تن سگ کوی تو به خاکستر ما
۴
جرعه‌ای بخش که چون لاله ز غم سوخته‌ایمتا به کی بشکنی از سنگ ستم ساغر ما
صفحهٔ ۱ از ۲