خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا نقش نعل اسبت محراب اهل دین استعشاق را سجودی در هر گل زمین است
۲
ای آفتاب اگر من سر گشته ام چو ذرّهمن خود برین نبودم چرخ فلک برین است
۳
طوفان آتشی تو عالم بسوخت حسنتیا آفتاب محشر طالع زبرج زین است
۴
از سجده‌ی تو ما را ای بت کسی کند منعکان بی بصر نبیند حرفی که بر جبین است
صفحهٔ ۱ از ۲