خلوتی با سعدی
بخش ۲۰ - حکایت در معنی احتمال از دشمن از بهر دوست
باب چهارم در تواضع
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یکی را چو سعدی دلی ساده بودکه با ساده رویی در افتاده بود
۲
جفا بردی از دشمن سختگویز چوگان سختی بخستی چو گوی
۳
ز کس چین بر ابرو نینداختیز یاری به تندی نپرداختی
۴
یکی گفتش آخر تو را ننگ نیست؟خبر زین همه سیلی و سنگ نیست؟
صفحهٔ ۱ از ۳