خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لاف صاحب نظری از دل هشیار خوش استچشم بیدار فراوان، دل بیدار خوش است
۲
خوش بود گر رگ جان رشته زنار بودبزبان چند توان گفت که زنار خوش است
۳
مستی و رقص و طرب شیوه عیاران استرقص مستان محبت بسردار خوش است
۴
ای اجل رحم کن امروز بوصلم بگذارکه جگر تشنه ام و شربت دیدار خوش است
صفحهٔ ۱ از ۲