خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوستان خواب اجل بی وصل یارم آرزوستبیقرارم دور ازو یکدم قرارم آرزوست
۲
کار او جور است بامن جان بنومیدی کنمورنه چون شد مهربان بوس و کنارم آرزوست
۳
زندگی می بایدم چندانکه میرم پیش اوورنه دیگر بهر چه کارم آرزوست
۴
اختیار از دست از آن دادم بمستی ای حریفکامشب از می گریه بی اختیارم آرزوست
صفحهٔ ۱ از ۲