خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دی از نظر چو سرو و خرامان من گذشتمن دانم از غمش که چه بر جان من گذشت
۲
سوزم چو شمع و بر همه این سوز روشن استزین اشگ آتشین که بدامان من گذشت
۳
صد دل کباب همچو من از گریه مست شدهرجا حکایت دل بریان من گذشت
۴
کاری نکرد ناله من هم تو رحم کنفریاد رس که کار ز افغان من گذشت
صفحهٔ ۱ از ۲