خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما عاشقیم و روی بتان قبله گاه ماستبر جرم عاشقی همه عالم گواه ماست
۲
از شوخی نظر دل ما خون بریختهر بد که کرد دیده ما پیش راه ماست
۳
ما برق آه خود بفلک بر کشیده ایمجرم ستاره سوختگی هم گناه ماست
۴
گر در ره وفا نکنیم استخوان سفیدپس وای بر خجالت روی سیاه ماست
صفحهٔ ۱ از ۲