خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۲۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اسیر عشق ترا میل گشت باغ کجاستوگر به باغ رود هم، دمی فراغ کجاست
۲
چراغ خانه من ای پری رخ خوبتوگرنه خانه دیوانه را چراغ کجاست
۳
نگویمت که دگر سینهام به داغ مسوزمن از خیال تو خاک رهم دماغ کجاست
۴
چو غنچه بشکفدم دل ز می که بی لب اوبه غیر خون دلم باده در ایاغ کجاست
صفحهٔ ۱ از ۲