خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نصیب ما نشد از وصل یار جز غم هیچبوعده یی ز دهانش خوشیم آنهم هیچ
۲
بیا که تجربه کردیم و غیر دیدن توجراحت دل ما را نبود مرهم هیچ
۳
ببوسه یی دل بیچاره یی بدست آورکزان شکر که تو داری نمیشود کم هیچ
۴
تو نوبهار دل و جان عاشقی بازآکه در جهان نتوان یافت بی تو خرم هیچ
صفحهٔ ۱ از ۲