خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن آفتاب حسن سحر میل باده کردصبح سعادتم در دولت گشاده کرد
۲
گفتم سگ توام نظر از من بخشم تافتخشمی که صدهزار محبت زیاده کرد
۳
گفت آدمی نیی سگ من چون شوی بیناین مردمی که آن صنم حورزاده کرد
۴
در گلشن امید از آن غنچه لب دمیدبویی که خاور گل همه را مست باده کرد
صفحهٔ ۱ از ۲