خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۴۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا دل سر زلف یار گم کردسر رشته اختیار گم کرد
۲
دل در غم یار پر شود گمبیچاره دلی که یار گم کرد
۳
عقل از می عشق مست گردیدسرمایه اعتبار گم کرد
۴
ای مرغ ز زیرکی مزن لافکان گل چو تو صد هزار گم کرد
صفحهٔ ۱ از ۲