خلوتی با سعدی
بخش ۱۱ - حکایت مرد کوته نظر و زن عالی همت
باب ششم در قناعت
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یکی طفل دندان برآورده بودپدر سر به فکرت فرو برده بود
۲
که من نان و برگ از کجا آرمش؟مروت نباشد که بگذارمش
۳
چو بیچاره گفت این سخن، نزد جفتنگر تا زن او را چه مردانه گفت:
۴
مخور هول ابلیس تا جان دهدهمان کس که دندان دهد نان دهد
صفحهٔ ۱ از ۵