خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۵۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند چراغ آه من عمر مرا تبه کندروشنی جهان شود خانه من سیه کند
۲
گرچه بتان سنگدل رحم به گریه کم کنندچشمه اشک عاقبت در دل سنگ ره کند
۳
دانه خال نیکوان تخم گنه شود ولیمستی شوق آدمی کی حذراز گنه کند
۴
در ره عشق میرود کعبه بباد نیستیمست غروربین که چون تکیه بخانقه کند
صفحهٔ ۱ از ۲