خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر آستان حرم زاهدی که سر میزدشبش به میکده دیدم دری دگر میزد
۲
خوش آنکه در ره خود روی چون رزم میدیدز نعل مرکب خود سکه یی بزر میزد
۳
شعاع شمع فلک پیش آتشین رویشبه صد هزار زبان بانک الحذر میزد
۴
خراب فتنه خال و خطش نه امروزمکه در دل ازل این تخم فتنه سر میزد
صفحهٔ ۱ از ۲