خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گشتیم پیر و یار همان نوجوان که بودمردیم و آرزوی دل ما همان که بود
۲
ای سرو، نرگس تو مرا کشت یا قدت؟بهر خدا که راست بگو آنچنان که بود
۳
کس در زمان حسن وفا از بتان ندیدتنها درین زمانه نه که در هر زمان که بود
۴
تن خاک گشت و باد بهر گوشه میبردسر همچنان فتاده آن آستان که بود
صفحهٔ ۱ از ۲