خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر شمع فلک حسنت آن لحظه که ناز آرداز جلوه گه نازش با خاک نیاز آرد
۲
گر طایر قدسی را بر خال تو چشم افتداز سیر حقیقت رو در دام مجاز آرد
۳
جانبخش لبی داری کاندم که سخن گویداز وادی خاموشی صد گمشده باز آرد
۴
ای ظالم کافر دل وی کافر ظالم خوداغ تو مرا تا کی در سوز و گداز آرد
صفحهٔ ۱ از ۲