خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۶۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نسیم گل دگران را دماغ تازه کندمرا چو مرغ چمن درد و داغ تازه کند
۲
چو لاله دامن صحرا گرفته ام بی دوستکه داغ حسرت من گشت باغ تازه کند
۳
فراغت همه کس درد دل برد امامراست درددلی کش فراغ تازه کند
۴
تنم شوق همچون چراغ سوزد اشکچه روغنی است که سوز چراغ تازه کند
صفحهٔ ۱ از ۲