خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۷۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر کاکلی بتان بسر خود رها کنندصاحبدلان تفرج صنع خدا کنند
۲
پر دل منه بوعده خوبان که این گروهاز صد هزار وعده یکی را وفا کنند
۳
آن به که پیش دوست نگویند حال منترسم حکایتم بشکایت ادا کنند
۴
زان زنده است شمع که میرد بپای دوستگر سر کشی سرش از تن جدا کنند
صفحهٔ ۱ از ۲