خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۷۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزی که قدسیان گل آدم سرشته اندجان مرا و مهر تو باهم سرشته اند
۲
از رشک آنکه با همه کس جلوه میکنیدر خون یکدگر همه عالم سرشته اند
۳
حور و پری بخواب نه بیند فرشته هماین چاشنی که با گل آدم سرشته اند
۴
هرگز ندیده ام نمکین صورتی چو توآری بدین نمک گل کس کم سرشته اند
صفحهٔ ۱ از ۲