خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۷۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جایی که فلک پیش بتان پشت دوتا کردمحراب نشین پشت بدیوار چرا کرد
۲
منت چه نهد بخت اگر یار قدح دادبر تشنه لبان رحم نه او کرد خدا کرد
۳
ما در عجب از طالع خویشیم که آن شوخمست آمد و چشمی بغلط جانب ما کرد
۴
بر عمر وفا نیست ولی یار چو آمدعمری دگرم داد چه بر وعده وفا کرد
صفحهٔ ۱ از ۲