خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۷۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو یار اگر نشوی بخت یار چون گرددبسعی خویش کسی بختیار چون گردد
۲
خطت بنقطه دل راه بسته چون پرگارازین میانه کسی برکنار چون گردد؟
۳
تو گر بمهر نگردی قرار بخش دلمفلک بکام دل بیقرار چون گردد؟
۴
بپایبوس سگت گرنه رخ بخون شویمز گرد رخ غم ما بی غبار چون گردد؟
صفحهٔ ۱ از ۲