خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۷۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حسنت که ذره را مه تابنده میکندبرقی است تا چراغ کرا زنده میکند
۲
من کیستم که لطف تو خواند سگ خودممار ا کمال لطف تو شرمنده میکند
۳
خود را بظل عشق رسان کاین همای بختمرغ خرابه طایر فرخنده میکند
۴
ساقی ز بسکه لطف کند جام لاله گونچون نرگسم ز شرم سرافکنده میکند
صفحهٔ ۱ از ۲