خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۷۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خم مویش که در کین من بیمار می پیچدز تاب آتش آهم بخود چون مار می پیچد
۲
چو خواند نامه دردم مبر نام من ایقاصدکه گر نام من آنم بشنود طومار می پیچد
۳
مگر آن سنبل موهم بود عاشق بسرو اوکه همچون عشق پیچان بر قد دلدار می پیچد
۴
ز بد مهری نمیدانم چرا چرخ فلک دایمبکین در رشته جان من افکار می پیچد
صفحهٔ ۱ از ۳