خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۸۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به تاج عشق سر آدمی عزیز بوداگرنه عشق بود آدمی چه چیز بود
۲
تمیز خدمت اصحاب دل سگ آدم کردسگ است بهتر از آن کس که بی تمیز بود
۳
به نوبت است درین بزم جام وصل دلااگر نصیب شود دولت تو نیز بود
۴
چو ذره ظن مبر ای دل که پیش آن خورشیدهزار همچو تو را قدر یک پشیز بود
صفحهٔ ۱ از ۲