خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۸۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا ای باد و چون مور ضعیفم سوی جانان برسلیمان گر نمی آری مرا سوی سلیمان بر
۲
کجایی ای خضر کز لطف دست تشنگان گیریمرا چون ماهی لب تشنه سوی آب حیوان بر
۳
چو بلبل در قفس بی او دلم تا کی طپد در تنسگانش را بپرس از من سلامی هم بیاران بر
۴
عنان شهسوار خود دلا از دست چون دادیکنون دست از غمش چندانکه بتوانی به دندان بر
صفحهٔ ۱ از ۲