خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۸۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فصل گل نوروز شد دارد جهان حالی دگرمی خور وفاداری مجو از عمر تا سالی دگر
۲
ای مست ناز از کف منه جام شراب لاله گونکاین عارض گلرنگ تو دارد ز می حالی دگر
۳
گر حرف نومیدی رسد فال مرا صدره زنوچشم امیدم همچنان بازست بر فالی دگر
۴
غم نیست گر مرغ دلم شوق تو او را پر بسوختمیروید از تیر تواش هردم پر و بالی دگر
صفحهٔ ۱ از ۲